Bonjoooour!!
Het prachtige gravel van Roland Garros kleeft nog aan mijn wielen en ik vind het nog overal. Maar het is toch alweer een paar dagen geleden dat ik daar speelde. Hoog tijd dus voor mijn verhaal.
Samen met Robin reisde ik met de supersnelle trein naar Parijs. Dat heeft Eurostar toch mooi geregeld, dat je als minder valide wat meer ruimte krijgt voor je rolstoel en spullen. Om nog maar te zwijgen over de prijs. Het gebeurt niet vaak dat je voordelen ervaart van een handicap. :-). Na een paar dagen trainen was het maandag tijd voor de draw. En dat is toch altijd spannend hoor! Het is iets wat je niet in de handen hebt, en ik denk dat dat het spannend maakt. Zodra deze gedaan is, en je weet tegen wie je moet spelen, komt er altijd een bepaalde rust over mij heen. Of deze loting nou goed of niet goed is.
Op dinsdag mochten we beginnen. Ik speelde tegen de Chinese Zhenzhen Zhu. Een bekende op de tour. Een speelster waar ik al vele malen tegen heb gespeeld en meestal met succes. Maar zoals bijna alle Chinese speelsters, is ze hartstikke taai. Ik had er genoeg mee te doen! Gelukkig won ik met 64 64.
De kwartfinale werd een regenachtige partij op baan 7 tegen Manami Tanaka. Normaal gesproken heb ik er niet veel moeite mee om tegen haar te spelen, mits ik me aan mijn plan houd. En dan is het dus niet handig als je daarvan afwijkt. Ik won de eerste set met 63, en in de tweede set week ik volledig af van mijn plan. Al snel kwam ik met 5-1 achter te staan. Gelukkig kon ik het tij keren en kon ik zelfs de set en daarmee de wedstrijd redden. 63 75! Whohoo!
Een dag later volgde de halve finale tegen de Zuid Afrikaanse KG Montjane. Met heel goed tennis kwam ik met 64 51 voor te staan. En toen ineens gebeurde het: ik werd zenuwachtig! Ik kon geen centimeter vooruit komen en ik durfde de bal niet meer echt te slaan. Gelukkig werd mijn coach even heel boos en werd ik snel terug in het nu getrokken. Ik kon de wedstrijd met 64 64 naar me toe trekken. FINALE!
Op zaterdag mocht ik de finale spelen tegen Yui Kamiji. Ik had graag een ander juicy verhaal verteld, maar helaas zat het er die dag niet in. Ik moest met 62 62 mijn meerdere erkennen in Yui. Na de wedstrijd was ik wel erg verdrietig. Gelukkig heb ik een heel fijn support systeem om mij heen en hebben we de wedstrijd goed besproken.
Op naar het volgende avontuur!
Liefs,
Aniek
