Down Under 2026
Welkom op mijn nieuwe site!! Mooi geworden hè!
Toen er ongeveer twintig centimeter sneeuw lag in Nederland, was het voor mij tijd om aan de kou te ontsnappen en naar Australië te vertrekken. De reis verliep prima met een overstap op het rolstoelonvriendelijke vliegveld Ghuanzhou in China. Maar wat ben je dan blij als je op Australische bodem bent! De eerste dagen heb ik geacclimatiseerd en heb ik veel kunnen trainen. Het eerste toernooi, de Victoria Open vond plaats in Craigieburn, een voorstad van Melbourne. Het was een ITF500 toernooi, voorheen een ITF1. Ik had er best wat punten te verdedigen, maar ik ging met een goed gevoel de wedstrijden in. Na mijn makkelijke eerste ronde tegen Ruby Bishop 60 60, won ik de kwartfinale met heel degelijk tennis van de nummer 5 van de wereld Angelica Bernal 64 75. Daarna trof ik in de halve finale mijn Nederlandse collega Diede de Groot. Hoewel ik heel veel kansen heb gehad, en met vlagen goed stond te tennissen, moest ik het helaas afleggen met 36 67. Die deed even pijn!
De week erop stond op het zelfde park, een nieuw toernooi op het programma, de Melbourne Open. Ik trof in mijn eerste ronde de Britse Lucy Shuker. En hoewel ik stijf stond van de zenuwen, won ik wel met 60 60. Ik denk dat die meer pijn aan de overkant deed, dan dat ik last had van de zenuwen. Helaas voor mij, trof ik in de kwartfinale weer Diede. Dit keer ging het een stuk minder dan de week ervoor. Ik kreeg hem dik aan de broek. Gelukkig was Robin wel inmiddels in Australië en hebben we de wedstrijd goed kunnen bespreken.
Deze week stond ook in het teken van het dubbelspel met Diede weer oppakken. Na een overtuigende kwartfinale verloren we helaas de halve finale nipt van het nummer 1 geplaatste duo Zhu/Kamiji. Maar we hebben wel goede dingen laten zien en dat gaf de burger moed. Na de eerste twee weken was het dan eindelijk tijd voor de klapper, de Australian Open. Het was ook sowieso heel fijn om naar de stad te verhuizen, want dezelfde hotelkamer voor 2,5 week begon mij aardig te vervelen. De Australian Open voelt altijd als een warm bad voor mij, met ontzettend aardige mensen en de waardering als tennisser.
Ik speelde mijn eerste wedstrijd tegen de Israëlische Mayan Zikri. Een speelster die linkshandig is en best taai kan zijn. Maar mijn eerste set verliep goed, en ik deed alles zoals Robin dat van mij vroeg. 60. De tweede set gaf ik iets minder maar trok ik telkens wel aan het langste eind. Ik won met 60 63. Door naar de kwartfinale! En ja hoor, drie keer is scheepsrecht, daar kwam ik mijn maatje Diede weer tegen. Ik kon de afgelopen twee ontmoetingen niet van mij afschudden en verloor met 62 62. KAK! Vorig jaar stond ik nog in de finale, dus ik verloor heel veel punten op de ranking. Helaas ging de dubbel ook niet voorspoedig. We verloren in twee sets van Kamiji/Zhu.
Na een paar dagen zat het avontuur er alweer op en mocht ik weer fijn naar huis. Toen ik in Australië zat, is de schilder bezig geweest in mijn huis. En het is prachtig geworden! Voor die weken dat ik per jaar daadwerkelijk thuis ben, vind ik het heerlijk om in Dinxperlo te wonen. Ik ben dan ook super trots op mijn huisje!
Komende week gaan we weer op reis. Helemaal naar Rotterdam! Daar speel ik het ABN AMRO toernooi. Ondanks de teleurstellende resultaten in Australië, ga ik onvermoeibaar en met veel plezier door! Dankzij mijn sponsoren was het mogelijk dat ik deze reis kon maken en dat Robin erbij kon zijn. Dank hiervoor!
Liefs,
Aniek
