Dag allemaal!
De tweede week in Amerika was weer een enerverende. Na de laatste toernooidag in Rome Georgia zijn we met de auto naar Baton Rouge gereden. Een roadtrip van 7,5 uur al met al. Maar Robin heeft het geweldig gedaan en ik heb ons voorzien van drinken en van goede muziek haha.
Het grootste toernooi van de drie, stond op het programma. De Cajun Classic, een ITF1000 toernooi voorheen een Super Series.
Mijn eerste ronde won ik overtuigend van Pauline Deroulede met 62 62. Dat gaf de burger moed. Daarna speelde ik mijn kwartfinale tegen de Chinese Guo. Die was ik de week ervoor ook nog tegen gekomen. En eigenlijk ging het heel goed, totdat ik in de tweede set ineens de kink in de kabel kreeg. Ik verloor van mezelf en ik verloor daarmee ook bijna de wedstrijd. Toch wist ik met 61 46 61 de wedstrijd naar mij toe te trekken. Maar het was een hele bevalling kan ik je zeggen. In de halve finale trof ik weer Zhenzhen Zhu. Nu wist ik donders goed hoe ik het niet moest doen haha. Gelukkig kon ik de zenuwen in bedwang houden en wist ik met 62 62 te winnen. Finale!!
Die heb ik helaas na een lange strijd zondag verloren van de Zuid Afrikaanse speelster KG Montjane. Na drie uur spelen moest ik haar feliciteren. Mentaal wil het niet altijd even soepeltjes, en dat hoort ook bij topsport. Maar als er iets is wat ik geleerd heb het afgelopen jaar, is het wel dat je niet zomaar de moed moet opgeven en moet blijven knokken. Elke dag schijnt de zon wel weer en ga je er gewoon weer staan.
Samen met Lucy hebben we het ook tot de finale in het dubbelspel geschopt. Helaas verloren we daarin nipt van Zhu/Othani.
Al met al een week met mentale gevechten met mezelf en een beetje de hele wereld haha. Maar ik kijk er nu wel positief naar terug! Want als ik iets kan, is het wel vechten.
Liefs,
Aniek
