Dit is mijn dagboek. Tijdens de toernooien probeer ik hier altijd een berichtje achter te laten, zodat ik jullie allen op de hoogte kan houden van mijn avonturen! 

dinsdag 31 januari 2017 om 17:05

Australian Tour 2017

Good day mates!

Daar was ik weer. Ik had jullie al eerder op de hoogte moeten stellen, maar dat kwam er elke keer niet van.
Inmiddels zit ik al bijna een maand in Australië. Ik heb hier de Apia Sydney International, Melbourne Open en de Australian Open gespeeld.
Ik heb de afgelopen weken super goed tennis laten zien, maar met vlagen ook dramatisch tennis helaas. Zo verloor ik in Sydney mijn eerste ronde van Sabine Ellerbrock met minder tennis. Maar die week kon ik alles wel omzetten naar een heel goede vorm in het dubbelspel. Jiske en ik wonnen de finale tegen Kamiji/Shuker in een spannende drie sets wedstrijd. 
De week erop heb ik in Melbourne weer geprobeerd om mijn vorm terug te vinden. En dat ging met momenten ook erg goed. Zo won ik in drie sets van Marjolein Buis. Dat gaf de burger weer moed.  Jammergenoeg verloor ik de finale daarna kansloos van Kamiji. Wat erg zonde was, want er zat een goede kop op bij mij.

Het laatste toernooi van de Australian Tour was natuurlijk de grootste, De Australian Open. Helaas trof ik in de eerste ronde al Jiske Griffioen. Maar wat heb ik een goede wedstrijd gespeeld eigenlijk. IK was zo dichtbij! En ik was erg positief. Jammergenoeg leidde dat niet tot winst. Gelukkig kon ik wel excelleren in de dubbel samen met Jiske. De halve finale wonnen we (volgens mij) met 7-5 63 van Buis/Shuker.
In de finale waren we echt op dreef! Met 6-3 6-2 winst tegen deGroot/Kamiji en daarmee Australian Doubles champions worden, was toch wel een heel fijne afsluiting van de achtbaanrit aan toernooien de afgelopen weken. 

Jammergenoeg ben ik na de toch ietwat teleurstellende resultaten in het enkelspel afgezakt naar de 6e positie op de wereldranking. Hier baal ik enorm van maar het triggert  mij enorm om heel hard te gaan werken aan mijn fysieke en mentale vorm wanneer ik weer terug ben. Toch heb ik enorm genoten van al  het tennis, en heb ik al die tijd goed voor mezelf gezorgd en ben ik altijd positief gebleven.   De puzzelstukjes zullen vanzelf gaan vallen, daar ben ik van overtuigd. Nu gewoon keihard aan de bak!

Tot snel, Liefs Aniek

vrijdag 23 september 2016 om 10:10

Paralympics 2016

Een moment van reflectie en een nieuw perspectief 


Dag allemaal,

Ja ja ja… sorry sorry sorry… Jullie mogen mij allemaal een schop onder de kont geven. Ik ben niet de beste in het bijhouden van mijn website. Mijn excuses. Ik zou graag willen beloven dat ik hier beter in word, maar de chaoot in mijzelf steekt nog net te vaak de kop op. Maar goed, er is altijd ruimte voor verbetering!

Maar goed.. de kop was er af.

In de kwartfinale speelde ik een billenknijpende driesetter tegen Zhenzhen Zhu. Een wedstrijd waarin ik het supergezellig met mijzelf had, maar ook enorme bonje. Maar gelukkig kon ik op routine terugvallen en won ik in drie sets. Door naar de halve!
De volgende dag mocht ik het opnemen tegen een oude bekende (of misschien toch wel nog een heel erg jonge) Yui Kamiji. Het kwik liep op tot 40 graden. Maar met een ijszak en een goed spelplan voorhanden was ik goed voorbereid. De eerste set ging ik als een speer en won ik met 6-3. Ik nam wel m’n tijd en Yui maakte het me ook niet makkelijk om die eerste set te pakken. In de tweede kwam van Koot Chaoot weer om de hoek kijken. Toch best jammer, want ik had haar niet uitgenodigd in Rio. Maar goed, ik verloor de tweede set met 6-4. Ik probeerde me op te maken voor de derde set, maar ik had er enorm veel moeite mee. Op een gegeven moment had ik de hoop opgegeven. Maar misschien was dat wel het gene wat mij gered heeft. Doordat ik de hoop op had gegeven werd ik rustig, en speelde ik weer degelijk tennis.  Daardoor kwam ik ineens terug in de set. Een minuut of vijf keek ik nog tegen een 4-5 30-0 achterstand aan.  Maar god mag weten hoe, heb ik het toch om kunnen draaien. Met als resultaat 6-3 4-6 7-5 winst.  Wat een ontlading!! Zweet en vreugdetranen stroomden over mijn malle gezichtje!

In de andere helft van het schema werd hard gevochten voor die tweede finaleplek. Jiske Griffioen, mijn dubbelpartner, won in drie sets van Diede de Groot. Dus in de finale mocht ik het opnemen tegen Jiske. Ik kan proberen om een mooi wedstrijdverslag te vertellen, maar ik zie er toch van af. Want weet je wat?!, ik weet er nog maar weinig van. Ik weet alleen dat ik superhard mijn best heb gedaan en dat ik enorm slordig ben geweest met eigen fouten. Ik ben tekort geschoten die dag ondanks een top spelplan en top coaching. Ik verloor met 6-3 1-6 4-6. Ik kon niet anders dan Jiske een dikke knuffel geven en haar feliciteren met haar gouden plak.  Natuurlijk heb ik in een halfuur even gehuild voor minstens 3 jaar. Maar ik kreeg al snel felicitaties van mijn coach en familie en zoveel steun voor het volgende avontuur. Want ja, daar had ik nog even niks over verteld.. de dubbel!    Blijven lezen, dit verhaal krijgt echt een leuk einde!

Na de slijtageslag tegen Kamiji mocht ik s’avons met Jiske nog een keer aan de bak. Samen mochten we het opnemen tegen het Britse duo Shuker/Whiley. Een halve finale, ja joehoe dat is echt wel spannend hoor. En vooral op een centre court met allemaal joelende Brazilianen, waarvan een groot aantal toch heel weinig van tennis begreep. Jiske en ik hadden een goed werkend spelplan en communiceerden enorm goed die avond. We hebben het hier en daar nog wel onnodig spannend gemaakt. Maar met 6-4 6-4 winst waren we verzekerd van een medaille in het dubbelspel! Zo gaaf! 

Na de zenuwslopende enkelfinale mocht ik dus de volgende dag nog een poging doen tot het behalen van goud! Jiske en ik speelden tegen Buis/deGroot. En het is ongelofelijk maar waar: Jiske en ik hebben gewoon goud gehaald!!!  Wat een ontlading! Daar hebben we keihard voor getraind. En wat was en ben ik trots!!!!!

Het was een prachtig avontuur dat vier jaar geduurd heeft. Maar dit was niet mogelijk geweest zonder de steun van mijn familie, sponsoren en mijn fantastische team van coaches en trainers. Deze medaille is van ons allemaal! Ik verheug me nu alweer op de komende vier jaar. Want de rek is er nog lang niet uit. Ik zie nog heel veel mogelijkheden tot verbetering.

Nu ik dit schrijf, ben ik alweer even een paar dagen thuis. Ik geniet vol op! Van alle lieve berichten en van alle prachtige bloemen in huis.

Dank jullie wel voor de geweldige support,
Onbetaalbaar!!

Liefs, Aniek


zondag 11 september 2016 om 17:05

Paralympics Rio 2016, De kop is eraf!

Pfew, de kop is er af! En ik kan weer ademhalen!

Wat vond ik het stiekem toch spannend, die eerste wedstrijd tegen Sakhorn Kanthasit. Maar al met al mag ik heel erg tevreden zijn met het behaalde niveau. Ik heb wat goede spelpatronen kunnen laten zien en ik bleef stabiel. Met 62 63 was ik door naar de volgende ronde.

Die speelde ik vandaag tegen de Amerikaanse Dana Mathewson. Een ontzettend sympathieke speelster met een goed slagenarsenaal. Ondanks wat chagrijnige momenten bij mijzelf heb ik een goede wedstrijd kunnen spelen. De vooraf bedachte doelen zijn voldoende behaald! Met 63 61 door naar de kwart!

Jiske en ik mochten vandaag ook al aan de bak in de dubbel. We speelden onze kwartfinale tegen het Amerikaanse duo Kaiser/Baron, en dat werd 62 61. Dus we zijn door naar de halve! YESSSSSSS

Morgen wordt het een big day at the office! Ik mag mijn kwartfinale gaan spelen tegen de Chinese Zhenzhen Zhu en samen met Jiske mag ik aan de bak in de halve finale dubbel tegen Shuker/Whiley.

Liefs, Aniek

vrijdag 9 september 2016 om 17:05

Paralympics 2016

Hoi!

Daar was ik weer. Nou, morgen is het dan eindelijk zo ver. Morgen mag ik mijn eerste wedstrijd spelen hier op de Paralympics in Rio. Ik speel mijn eerste ronde tegen de Thaise Sakhorn Kanthasit. Een lastige tegenstandster met een heel typisch spelletje. Dus ik mag flink aan de bak.  Maar ik heb er echt enorm veel zin in.
Ik zei vandaag ook tegen mijn coach: Nou, laat het maar beginnen, ik ben een beetje klaar met al dat trainen!  Dus, ja ik heb er zin in! De slagen zitten er hartstikke goed op, en mentaal voel ik me ook goed.

En wat is het leuk om mijn ouders en vrienden hier te zien! Echt heel erg bijzonder!  :-)..


Sorry, maar ik heb weinig te vertellen. Mijn focus knop staat namelijk al aan voor morgen! ;-).

Tot snel,
Liefs, Aniek


Dagboek / Weblog

dinsdag 31 januari 2017 om 17:05

Australian Tour 2017

Good day mates! Daar was ik weer. Ik had jullie al eerder op de hoogte moeten stellen, maar dat kwam er elke keer niet van. Inmiddels zit ik al bijna een maand in Australië. Ik heb hier de Apia...

MEER